Ophalen van het startbewijs Marathon Rotterdam’18

“Komt u voor uw startbewijs voor de kwart of voor de hele?” vraagt een dame aan mij. Een beetje beduusd van de drukte om mij heen en het feit dat ik moet antwoorden met: “Voor de hele” kreeg ik echt de zenuwen. De dame wijst rechtdoor terwijl ik mijn pa zoek in de menigte. Uiteraard was hij mij al voor gegaan naar de tafel waar ik DE envelop ontvang met HET Startbewijs F921 erin.

En dan te bedenken:

 

Een jaar geleden haalde ik het startbewijs voor de kwart marathon nog op. Die symbolische 10,5 km waar ik al 4 keer een startbewijs voor had gekocht maar door mijn zware overgewicht nooit kon rennen en steeds moest verkopen.

In de beginfase van mijn maagverkleining traject is mij gevraagd om een sportief doel stellen voor als ik afgevallen zou zijn. Ik wist het meteen, dat wordt die 10,5 km rennen. Stiekem droomde ik van een hele maar dat zou ik nooit kunnen dacht ik toen. Vorig jaar was het moment daar! Mijn pa startte aan de hele (wat ik hem al 11 keer eerder had zien doen) en ik aan de 10,5km. Elke keer weer kreeg ik kippenvel bij het startmuziekje en Lee Towers op de Coolsingel. Al die mensen.. dat gevoel.. onbeschrijflijk. En wat was dat uiteindelijk een euforisch moment met tranen van geluk toen ik daar zelf mocht lopen en na 10,5km finishte.



Met de energie die ik over had durfde ik die ene wens in het oor te fluisteren van mijn lieve vriendinnen Annemiek en Amanda: “Pssstt ik denk dat ik volgend jaar de hele ga doen.” En wat zeiden ze zonder nadenken “Ooohh Simoon dat kan jij!” Pap daarentegen zei: “Blijf nou eerst maar eens gewoon rennen, dan zien we wel hoe ver je komt.” Zo gezegd zo gedaan. Op 8 oktober 2017 liep ik mijn eerste halve marathon samen met mijn vader. En wat was dat weer leuk met ook hier twee vriendinnen Annemiek en Gaby langs de zijlijn.



En dan is het nu bijna zover, 8 april 2018. Ruim 2 jaar na mijn operatie, met 60 kilo minder.. sta ik zondag aan de start van DE MARATHON ROTTERDAM. Vrijwillig ga ik hier 42,195km rennen en hoop ik de finish te halen. Wat ben ik trots en zoo ontzettend dankbaar dat ik fit en gezond genoeg ben om dit te kunnen gaan doen. Zo erg dat het halen van de finish bijna bijzaak is. Door weer en wind heb ik getraind en mijzelf versteld doen staan van doorzettingsvermogen en energie. Met soms ook mentale dieptepunten en uitdagingen met eten.. Want ja, hoe loop je een marathon met een minimaag?! Maar voor alles een oplossing weten te vinden dus: “IK BEN ER KLAAR VOOR”!

Lieve vrienden en familie! Bedankt voor alle steun en motivatie in de afgelopen twee jaar rondom het afvallen en mijn sportieve doelen. Zondag ga ik genieten van ‘de kers op de taart’: mijn eerste marathon en hoop jullie er allemaal te zien!

 

 

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *